Geschiedenis

Start
Biografie
Geschiedenis
Muziek en Video
Foto's
Nieuws
Boekingen
Links

Het begon allemaal in 1963 op de R.K.INSTUIF aan de Abel Tasmanstraat in Utrecht.
Daar zaten Rob v.d.Berg en Willem Beeken op de afdeling 'muziek'.
Willem speelde gitaar en Rob mondharmonica.

Het duurde tot mei 1964 toen er contact werd gelegd met Sjaak van Dalen die ook wel zin had in muziek maken.
Het trio werd genoemd 'THE ROCKING STRINGS'.
Een flitsende naam voor twee gitaren en een oude radio als uitrusting.
In september 1964 werd het trio uitgebreid met Piet Kroeze die een mooie (zelfgebouwde) elektrische gitaar had en schitterend 'The Shadows" kon spelen.
In november kwam er nog een drummer aanlopen (Sjef den Uil).
De groep was kompleet, op de uitrusting na.

Al snel begonnen de feestavondjes te komen waarop voor een paar centen of soms voor een krat bier kon worden gespeeld.
Van de centjes werden dan weer spulletjes gekocht en luidsprekerkasten gebouwd.
In december 1964 kwamen de eerste beter betaalde avonden maar moest Piet helaas de band wegens studie verlaten.
In zijn plaats kwam Geert Hol (broer van Ab Hol van "Gloria") die slaggitaar ging spelen, Willem ging solo spelen en Sjaak bas.
Alles ging ineens in een stroomversnelling, mede ook door hulp van de reeds gevestigde namen als THE JETS, THE DRIFTIN FIVE, BOB REVELL & THE YELPING YACKELS (later GLORIA) waar je voor goede raad terecht kon. 

Tussen de middag was het bij MUZIEK STAFFHORST in de Drieharingstraat altijd gezellig.
Je trof dan altijd wel een "bandlid" om samen te spelen en je leerde veel facetten van het muziek maken.

De "look" van de band was heel belangrijk.
Er werd gekeken wat er allemaal op het podium stond en als er behoorlijk wat apparatuur stond, dan had je het al half gemaakt.
Er kwam nog een orgel bij met als toetsenist BEN STULEN. 
it was een showman als geen ander.
Hij bespeelde het orgel als het moest liggend of boven zijn hoofd, als Ben er zin in had, dan was het altijd een puinhoop.

Op 11 mei werd er meegedaan aan een talentenjacht en op de heenweg kwamen we op het idee om de naam te veranderen.
Afgesproken werd, dat als we zouden winnen, de naam veranderd zou worden in "THE MODS".
We wonnen inderdaad en THE MODS waren een feit.
Er werd flink geïnvesteerd en de uitrusting werd professioneel met VOX , DYNACORD en SELMER.

Als manager fungeerde van het eerste uur PAUL OOR,(ook uit Utrecht) en die deed
zo enorm zijn best, dat we elk weekend werk hadden en de zaken dus voorspoedig gingen.
Er werd van alles aangeschaft, dus ook kleding, uitdeelfoto's en andere reclame.
Er was aan werk geen gebrek en alhoewel er moest worden afbetaald aan de apparatuur, bleef er voldoende over om leuke dingen te doen.

Zoals gezegd, ging alles in zo'n geweldige stroomversnelling dat de contracten niet alleen meer tot Nederland beperkt bleven.
In Duitsland werd een tournee gemaakt in en om KASSEL, waar in het toen beroemde
"Der Tenne' gespeeld werd. 
Hier speelden de "Groten der aarde", ook daar werden we overal aangekondigd als "SIX STARS AUS HOLLAND".
Dat was augustus 1965.

In oktober 1965 vond de laatste wisseling plaats en zouden THE MODS nog met 4 man doorgaan.
Het management kwam in handen van Harry de Louw die beschikte over veel kontakten in de muziekwereld ook al door zijn bestuursfunctie van de Nederlandse Cliff & The Shadows fanclub.

Binnen de kortste keren had hij een platencontract losgepeuterd bij Omega.
We werden uitgenodigd door Cees van Zijtveld om in de studio in Heemstede een
plaat op te komen nemen.
Onderweg naar Heemstede waren we het nog niet eens, over welke platen we op
zouden nemen en wat dan A of B-kant moest worden.
Er werd besloten om twee nummers te kiezen waar we in de zaal veel succes mee hadden: "BABY PLEASE DO'NT GO" en "DON'T BRING ME DOWN".
Je zat gewoon in de studio naast elkaar te spelen en in een paar uur stonden beide platen op de band.
Bij het beluisteren van het resultaat viel dit best wel tegen, omdat het eigenlijk niet te vergelijken was met zoals we de nummers in de zaal brachten.
Maar de fans en ook de complete fanclub die inmiddels was opgericht, dacht daar anders over en de platen werden in Utrecht en omstreken grif verkocht.
Zoveel zelfs, dat Omega het wel verantwoord vond om een tweede plaat uit te brengen.

Bij de tweede plaat ging het al niet anders. In een paar uur stonden de nummers er weer op.
Ditmaal waren het twee eigen nummers: SHE WAS MARRIED en BROWN PAPER SACK, geschreven door Harry de Louw en de muziek van Willem en Rob.
In de studio was iemand die het apparaat had waar THE STONES de vervorming mee hadden gedaan in SATISFACTION.
Dit mochten we wel gebruiken, dus dat was helemaal te gek. 
Ook van deze plaat werden er redelijk veel verkocht en Cees van Zijtveld draaide hem regelmatig op Veronica.

Het was wel goed voor de promotie van de band, want de agenda was goedgevuld
Met de Volkswagen Samba-bus zwierven we door het hele land met veel succes.

Het repertoire bestond uit nummers van THE KINKS, THE SMALL FACES, THE ANIMALS, THE WHO, maar ook van de TEE SET en THE MOTIONS.
Er werd gespeeld in kelders, feestzalen, schouwburgen, dansscholen, veilinghallen, gala-avonden en ga zo maar door. 
Maar het liefst,als het effe kon: LEKKER HARD.

Een leuke ervaring was het optreden bij Willem O Duys in 'voor de vuist weg' waar we de begeleidingsgroep waren van OTTO STERMAN met het lied 'de lange weg'.
Willem Duys was helemaal weg van de GRETSCH-gitaar en speelde daar een gigantisch stukje muziek op weg.
Nooit geweten dat hij dat kon.

Zo ging het succes verder, zeker door de professionele leiding van de manager Harry de Louw.
Hij wist zijn groep altijd redelijk in het gareel te houden en zorgde er altijd voor dat de zaaleigenaar of organisator waar voor zijn geld kreeg.
De tijd met z'n viertjes was een schitterende tijd: Helemaal op elkaar ingespeeld, altijd plezier onder elkaar en in het spelen, wat weer een uitstraling had op het publiek.
Ook al zaten de nummers er zo in, dat je op "de automaat" zou kunnen spelen,altijd werd er wel show gemaakt en was de zaal in no time op temperatuur.
Vaak ging het in enthousiasme erg ver voor wat betreft de show.

Het was geen punt om de zaal erbij te betrekken of al spelend over het podium te rollen.
Het is echter ook meerdere keren gebeurd dat de zaal "oververhit" raakte en ons werd verzocht om er wat “schuifels” in te lassen.
In het Duitse GOCH mocht dat niet meer baten, en werd de zaal voor onze ogen grondig "gerenoveerd".
Er werd in de openlucht gespeeld in LILLE in Frankrijk, waar we werden aangekondigd als de Nederlandse Beatles.
Het was een grandioze happening en de politie moest het publiek van het podium afhouden.

Op een dag komt Eddy met zijn FENDERbass aanzetten, waar hij grote gaten in de body heeft geboord en plaatjes vanuit de trein heeft opgeschroefd.
"Dan kan ik hem altijd herkennen" was zijn reden.
Het was typerend voor de baldadige stijl van een toch professioneel draaiende groep.

Echter; aan veel mooie dingen komt vaak een eind en zo ook aan de BEATGROEP THE MODS.
Willem zijn ouders gingen verhuizen naar Nijmegen en hij kon (moest) mee, Harry moest de dienst in, Rob kon zanger worden bij THE JETS, Eddy kon basgitarist worden bij de DRIFTIN FIVE en Gerard moest ook binnenkort in dienst.
HET moment om uit elkaar te gaan.
En aldus geschiedde.
Iedereen nam zijn eigen spullen mee en het was afgelopen.

Er was nog een slotoptreden gepland in het Pastoor Schiltehuis in Utrecht en we hadden rondgebazuind dat we op deze laatste avond de apparatuur in brand zouden steken.
Omdat het achteraf organisatorisch moeilijk bleek om die avond nog bij elkaar te komen hebben we op het laatste moment afgezegd......... 
Een paar honderd man voor de deur en geen MODS.
Dit werd niet gewaardeerd (begrijpelijk) maar alles is nog goed gekomen, gelukkig.

Op 9 april 1983 is er nog een reünie geweest, waar al die ouwe rockers weer bij elkaar kwamen in wijkgebouw Utrecht-zuid.
Na enkele zaterdagmiddagen "gerepeteerd" te hebben ging het allemaal weer lekker en samen met F.B.I. hebben we veel mensen en onszelf een geweldige avond bezorgd.
Enkele jaren daarna is er nog de Utrechtse Beatnacht geweest waar we samen met een keur aan groepen uit de sixties (w.o. The Jets, The Driftin Five) gespeeld hebben.

Op 7 november 2004 hebben we op het GOUD VAN OUD festival in Utrecht gespeeld, samen met The Driftin Five en Riem de Wolff (van The Blue Diamonds).
De bezetting was: Rob.v.d.Berg-zang, Willem Beeken-solo/slag, Eddy de Waayer-bas, Freddy Rorive-drums en Kees Ploeger-toetsen.
Na slechts 3 keer repeteren was er een try-out in recreatiepark “De Maashorst”in Schaijk, wat zeer goed uitpakte.
De Goud van Oud-avond was zeer geslaagd. eer veel ouwe makkers tegengekomen en weer lekker de nummers van vroeger gespeeld.